Yng nghanol maestref Americanaidd fywiog, sy'n swatio rhwng lawntiau wedi'u tocio'n daclus ac adar y gymdogaeth o bryd i'w gilydd, mae cartref clyd y teulu Johnson. Mae eu iard gefn wedi trawsnewid yn werddon fywiog, yn adlewyrchiad o'u cariad at fywyd, teulu, a'r awyr agored.
Mae agwedd y Johnsons at arddio yn ddathliad o liw, creadigrwydd a chynaliadwyedd. Yn wahanol i'r swyn Ewropeaidd traddodiadol, mae eu gardd yn arddangos naws fodern, eclectig sy'n cyd-fynd yn berffaith â'u ffordd o fyw hamddenol yng Nghaliffornia.
Wrth y llyw yn y trawsnewidiad gardd hwn mae Sarah, garddwr angerddol sydd â llygad craff am ddylunio. Mae hi'n credu y dylai gardd nid yn unig fod yn brydferth ond hefyd yn ymarferol ac yn ddeniadol i'r teulu cyfan. Ynghyd â'i gŵr, Mark, a'u dau blentyn bywiog, maen nhw wedi creu gofod lle mae pob cornel yn adrodd stori a phob blodyn yn gwahodd archwilio.
Mae Sarah yn cychwyn ar ei thaith arddio bob gwanwyn gydag egni, gan blannu enfys o blanhigion unflwydd a phlanhigion lluosflwydd sy'n addo ffynnu trwy gydol y tymor. Mae hi’n cymysgu ffefrynnau traddodiadol fel blodau’r haul a rhosod gyda phlanhigion beiddgar, trofannol fel hibiscus ac aderyn paradwys, gan greu cyfuniad unigryw sy’n adlewyrchu eu hysbryd anturus.
Mae gardd y teulu wedi’i dylunio i fod yn rhyngweithiol, gyda llwybrau wedi’u gwneud o ddeunyddiau wedi’u hailgylchu fel hen baledi pren a theiars wedi’u paentio mewn lliwiau bywiog. Mae’r llwybrau hyn yn arwain at erddi cyfrinachol yn llawn profiadau synhwyraidd: cornel berlysiau cyffwrdd ac arogli lle mae basil a lafant yn cydblethu, a gardd ieir bach yr haf yn llawn blodau llawn neithdar sy’n denu llu o ymwelwyr asgellog.
Mae plant Johnson, Jake a Lily, yn cymryd rhan weithredol yn y broses arddio, gan ddysgu gwersi gwerthfawr am gyfrifoldeb, amynedd, a rhyfeddodau byd natur. Maen nhw'n helpu i ddyfrio'r planhigion, yn gofalu am y darn llysiau (sy'n llawn tomatos, pupurau a chiwcymbrau), a hyd yn oed dylunio eu gerddi tylwyth teg eu hunain, ynghyd â thai bach ac addurniadau mympwyol.
Wrth i'r haf gyrraedd, mae'r ardd yn fwrlwm o weithgaredd. Mae'r teulu'n cynnal barbeciws iard gefn, lle maen nhw'n gweini saladau ffres a llysiau wedi'u grilio yn syth o'u gardd. Mae cymdogion a ffrindiau yn ymgasglu o dan gysgod coeden dderwen uchel, gan fwynhau golygfeydd a synau byd natur wrth rannu straeon a chwerthin.
Daw'r hydref â newid lliwiau, wrth i'r dail droi'n euraidd a'r ardd drawsnewid yn dapestri o arlliwiau cynnes. Mae'r Johnsons yn casglu dail a brigau sydd wedi cwympo, gan eu defnyddio i greu crefftau ac addurniadau wedi'u hysbrydoli gan natur ar gyfer eu cartref. Maent hefyd yn cynaeafu haelioni eu gardd, gan gadw llysiau a pherlysiau ar gyfer y misoedd oerach sydd i ddod.
Er bod y gaeaf yn oerach, nid yw'n amharu ar eu brwdfrydedd dros yr ardd. Mae'r Johnsons yn cofleidio'r tymor trwy addurno'r gofod awyr agored gyda goleuadau pefrio ac addurniadau Nadoligaidd. Maent yn trawsnewid y pwll tân yn fan ymgasglu clyd, lle maent yn rhostio malws melys ac yn rhannu coco poeth, gan hel atgofion am anturiaethau garddio'r flwyddyn.
Mae gardd y teulu Johnson yn fwy na chasgliad o blanhigion yn unig; mae'n adlewyrchiad o'u cariad at ei gilydd, eu cymuned, a'r byd naturiol. Mae'n fan lle maen nhw'n creu atgofion, yn meithrin cysylltiadau, ac yn profi melyster bywyd, un blodyn ar y tro.